|
|
ปฏิบัติ ทำไม ? ๓
ธรรมเทศนาโดย หลวงพ่อคูณ ติกฺขวีโร
|
ถ้าทุกคนคิดอย่างเรา ทำอย่างเรา โลกสังคมจะน่าอยู่ ความทุกข์ความเดือดร้อนวุ่นวาย จะหมดหายไป ความทะเลาะเบาะแว้ง ความขัดแย้งกัน ระหว่างสามีภรรยา ก็จะไม่เกิดขึ้น สมมติถ้าภรรยาสนใจธรรมะ เข้าวัดเข้าวาฟังเทศน์ฟังธรรม แต่สามีกินเหล้าเมาสุรา เข้าสนามม้า มันเดินสวนทางกัน ความขัดแย้งระหว่างครอบครัว ก็จะเกิดขึ้น และจะไม่มีความสุขความอบอุ่น แก่ลูกเต้าในครอบครัว เพราะสามีภรรยา หรือผู้นำในครอบครัว เกิดการทะเลาะกันแล้ว ความอบอุ่นความสุข ความสบายจะไม่เกิดขึ้น
ผู้ที่หันหน้า มาทางที่ถูกที่ควร จึงอยากให้คนที่ลุ่มหลง โดยเฉพาะคนที่อยู่ใกล้ตัวเรา เป็นสามีก็ดี เป็นภรรยาก็ดี หันหน้าเข้าหาพระ ฟังเทศน์ฟังธรรม จำศีลภาวนา หูตาจะได้สว่างไสวขึ้น จะได้เลิกดื่ม เลิกเล่นการพนัน จะได้เลิกทำอะไรที่ไม่เหมาะไม่ควร ต่อไปชีวิตจะสดใส
เมื่อเราคิดอย่างนี้ ก็ไปชักไปจูง ไปชี้แนะไปบอกไปว่า แต่เขาไม่รับรู้ไม่ฟัง เมื่อเขาไม่รับรู้ไม่ยอมฟัง ใครเป็นทุกข์ ? เราเป็นทุกข์เราเดือดร้อน อยู่ไม่เป็นสุข กินไม่ได้นอนไม่หลับ คิดหาทางออก อยากจะหนีออกจากบ้านไปอยู่ที่ไกลๆ ตัดสามี ตัดภรรยา ตัดครอบครัว ตัดการตัดงาน เพราะอยู่ไปก็มีปัญหา มีแต่ความทุกข์ความเดือดร้อน บางคนก็มีความทุกข์ ในเรื่องเหล่านี้ ฉะนั้นสิ่งที่เราควรแก้ไข คือเราอย่าไปคิดแก้ไข ในบุคคลอื่น เราคิดแก้ไขตัวเราเอง
สิ่งที่เราทำ สิ่งที่เราปฏิบัติอยู่นี้ ถ้าหากว่าดีอยู่แล้ว จงรักษาความดีนี้ไว้ แล้วทำต่อไปปฏิบัติต่อไป คนเราถ้าหากว่า กิเลสตัณหายังครอบงำ ชีวิตจิตใจของเขาอยู่ อย่าว่าแต่เรา แม้แต่พระพุทธเจ้า ยังแก้ไขเขาไม่ได้ พระพุทธเจ้าจะไปโปรดเขาไม่ได้ ถ้าเขาไม่โปรดตัวเอง ถึงกาลและเวลาแล้ว เขาก็จะ เลิกละเอง การกินเหล้าเมาสุราก็ดี การเล่นม้าเล่นไฮโลก็ดี ไม่ได้มีมาตั้งแต่วันเกิด มาฝึกมาฝนเอาใหม่ เมื่อเจริญเติบโตเท่านั้น สิ่งเหล่านี้ถ้ามาฝึกฝนใหม่ได้ เราก็เลิกละได้ ทำไมจะละไม่ได้ แต่เขายังไม่เห็นโทษ ของการพนัน ยังไม่เห็นโทษ ของการละเล่น ยังไม่เลิกไม่ละ เพราะยังเห็นว่ายังสนุกสนาน เห็นว่าดี ยังเป็นรายได้ที่ดี ยังมีได้มีเสีย เป็นเกมกีฬาอย่างหนึ่ง ถ้าเป็นเช่นนี้ เราจะปรับตัวปรับใจอย่างไร นี้เป็นสิ่งที่เราควรคิดแก้ไข
เปรียบเสมือนกายก้อนเดียวกัน เปรียบเสมือนชีวิตจิตใจเดียวกัน อยู่ในสำเภาเดียวกัน ในเรือลำเดียวกัน เราจะ แก้ไขอย่างไร เราจะต้องมาพิจารณา หาเหตุหาปัจจัย คิดแก้ไข เมื่อทุกคนไม่ดี คนนั้นก็ไม่ดีคนนี้ก็ไม่ดี แล้วเราจะหนีจากเรือลำนี้เสียแล้ว ใครจะถ่อจะพายไปอีก ถ้ายังมีเราอยู่ก็ค่อยถ่อค่อยพายไป จนกว่าจะถึงฝั่ง พยายามประคับประคองเรือลำนี้ ให้เข้าถึงฝั่งให้ได้ เอาตัวเราเองให้หลุดพ้น
พระพุทธเจ้าท่านตรัสรู้ธรรมแล้ว ไม่ได้หนีจากโลกไปไหน ท่านหวลกลับมาสู่ราชวัง หวนกลับมาหา พิมพาราหุล มาโปรดมาเทศน์สั่งสอน จนเขารู้เข้าใจ ได้ปฏิบัติจนหลุดพ้น จากโลกวัฎฎสงสาร นี้ก็เช่นกัน ถ้าเรารู้แล้วเข้าใจแล้ว เราควรจะทำตัวประพฤติปฏิบัติอย่างไร ? โดยทั่วไปแล้ว ธรรมะย่อมชนะอธรรม แต่ว่าบางที่บางแห่ง บางโอกาสบางเวลา อธรรมมีมาก, ธรรมะมีน้อย น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ
« ย้อนกลับ
หน้า ๓ จาก ๗
หน้าถัดไป »
|
|

หลวงพ่อใหญ่
ธมฺมจารี สุขํ เสติ
ผู้ปฏิบัติธรรม
ตนเองอยู่เป็นสุข
|
|