หน้าแรก
มุทิตาสักการะ


ประวัติวัด
บทสวดมนต์
หลวงพ่อเทศน์
เสียง/วีดีโอ


สมุดเยี่ยม
อ่านข้อความ
ติดต่อทางวัด



วัดอุดมวารี © ๒๐๐๖
     เนื้อนาบุญ   ๒
     ธรรมเทศนาโดย หลวงพ่อคูณ ติกฺขวีโร
       ฉะนั้น การสร้างเหตุนั้น จึงเป็นสิ่งจำเป็น เหมือนกับเราสร้างบุญ สร้างกุศล ผลที่จะได้รับ มันก็เกิดขึ้น จากการกระทำของเรา หรือแม้กับเราทานข้าว เราหิวข้าว เมื่อเราหิวข้าว เราต้องการความอิ่ม ทีนี้ จะอิ่มได้ ต้องอาศัยการรับประทาน การรับประทานนั้น คือเหตุ ทีนี้ จะอิ่มเมื่อไหร่ จะกี่ช้อนกี่จาน มันก็อยู่ที่ เหตุที่เรากินเข้าไป เมื่อเรากินเข้าไปไม่หยุด ความอิ่มก็จะเกิดขึ้น ถึงเราปรารถนาอิ่ม แต่เราไม่กิน ความอิ่มก็เกิดขึ้นไม่ได้ หรือเรากินแต่น้อยนิด เราบอกพอแล้ว มันก็ไม่อิ่มอยู่ดี อันนี้ก็เหมือนกันอย่างนั้น เราอยากได้บุญ อยากได้กุศล อยากได้ความรู้ อยากได้วิชา อยากได้ปัญญา ความหลุดพ้น เราจะต้องสร้างเหตุ เพราะวิชาปัญญานั้น เป็นผล เหตุคือการให้ทาน เหตุคือการรักษาศีล ถึงเหตุอันนี้ จะมากจะน้อยแค่ไหน ผลคือนิพพาน หรือว่า ความหลุดพ้นจากกิเลสและตัณหา จึงจะหมดไป หายไป

       ถ้าจะพูดตามหลัก ของการปฏิบัติธรรมจริงๆแล้ว เราย้อนไปดูอดีต คือย้อนไปดู พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย้อนไปดูพระอริยเจ้าทั้งหลาย ก่อนที่พระองค์ท่าน จะได้มาตรัสรู้ธรรมในภพนั้นชาตินั้น พระองค์ท่านได้สร้างบุญญาบารมี ได้บำเพ็ญทาน รักษาศีลมาไม่รู้กี่ภพกี่ชาติ ทีนี้ ถ้าเราได้เรียน ทศชาติคือสิบชาติเบื้องท้าย ก่อนที่จะได้มาเป็นพระพุทธเจ้านั้น พระองค์บำเพ็ญเพียรอะไรมามั่ง ทาน ศีล ภาวนา พระองค์ทรงทำมาจนครบหมด ในบารมีทั้งสิบ ทานบารมี ศีลบารมี เนกขัมมบารมี ขันติ สัจจะ อธิษฐาน เมตตา อุเบกขา พระองค์ทรงทำมาหมด จนครบถ้วนบริบูรณ์ สมบูรณ์ แต่ละชาตินั้น ก็ไม่ใช่น้อย ที่ทรงกระทำอย่างนั้น ทรงอดทน อดกลั้น อย่างเกิดขึ้นมาเป็นเตมีย์ใบ้ก็ดี เกิดขึ้นมาเป็นวิฑูรบัณฑิตก็ดี ถ้าเราได้อ่านได้เรียนได้ศึกษาแล้ว เราจะเห็นว่า การสร้างบารมี แต่ละภพ แต่ละชาตินั้น ยุ่งยากลำบากเหลือเกิน เหลือวิสัยของคนเรา ที่มีชีวิตอยู่นี้ จะทำได้อย่างพระองค์ นั่นคือความที่จะ ได้มาตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า แม้แต่จะได้มาตรัสรู้ เป็นพระอริยเจ้า เป็นพระอรหันต์ ก็เหมือนกัน ต้องผ่านทุกข์ผ่านยาก ผ่านความยุ่งยากลำบากต่างๆนาๆ ในภพสุดท้าย ชาติสุดท้าย ที่จะได้มาเป็นพระพุทธเจ้า ที่จะได้มาเป็นพระอริยเจ้า ก็ต้องผ่านความยุ่งยากลำบาก สร้างเหตุสร้างปัจจัย

       ในฐานะที่เรา เป็นลูกศิษย์พระตถาคต เราดูการบริจาคทานของพระองค์ เราได้เรียนพุทธประวัติ พระพุทธองค์ ทรงบริจาคทาน ในสิ่งที่คนทั้งหลายทำไม่ได้ หรือเอาแค่ ได้เกิดขึ้นมา เป็นพระเวสสันดร ให้ทานทรัพย์สมบัติทั้งหลายทั้งปวง ซึ่งบุคคลทั้งหลายให้ได้ยาก แม้แต่ความเป็นพระมหากษัตริย์ ความเป็นผู้ที่จะได้ครองราชย์ ครองสมบัติ ซึ่งบรรดามวลมนุษย์โลกทั้งหลาย อยากได้ ต้องการปรารถนา แต่พระองค์ก็สลัดสละออกมาได้ ไม่ยินดี ไม่เพลิดเพลิน อยู่ในความเป็นพระมหากษัตริย์ อยู่ในความเป็นพระราชา นั้น ออกมาบำเพ็ญเพียร ปฏิบัติภาวนา มาถือบาตร


« ย้อนกลับ     หน้า ๒ จาก ๖     หน้าถัดไป »






กุฏิสงฆ์


ทุลฺลภา ขณสมฺปตฺติ
ความถึงพร้อมแห่งขณะ
หาได้ยาก