|
|
เนื้อนาบุญ ๑
ธรรมเทศนาโดย หลวงพ่อคูณ ติกฺขวีโร
|
ตั้งใจอีกสักนิดหนึ่ง ที่เราได้มาทำบุญ ถวายผ้าป่า เพื่อเป็นการบำรุงวัดวาอาราม พระพุทธศาสนา ในฐานะที่ท่านทั้งหลาย เป็นชาวพุทธ นับถือพระพุทธศาสนา เพื่อจรรโลงไว้ ดำรงไว้ซึ่งความดีงาม ความถูกต้อง
การทำบุญทุกครั้ง จุดมุ่งหมายของเรา ก็คือ ความสุข ความสงบในชีวิต แล้วสำหรับผู้ที่ประพฤติ ปฏิบัติธรรม เพื่อยังตน ให้พ้นจากวัฏฏสงสาร ผู้ที่มองเห็นภัยของวัฏฏะ ไม่ว่าการทำบุญให้ทาน การรักษาศีล เจริญภาวนา จุดมุ่งหวังของเราก็เพื่อ บรรลุธรรม รู้แจ้งเห็นจริงในธรรม นั่นคือ ผู้ที่มุ่งหวังความหลุดพ้น แต่สำหรับบางท่าน ก็มีความหวังเช่นนั้นเหมือนกัน ความสามารถ ที่จะประพฤติปฏิบัติธรรม ให้บรรลุถึงเป้าหมาย คือความหมดไปสิ้นไป ซึ่งกิเลสและตัณหานั้น บางทีบางครั้ง เราก็ยังไปไม่ถึง เมื่อยังไปไม่ถึง ก็ต้องอาศัยอานิสงส์ ของการให้ทาน การรักษาศีล เพื่อเป็นการยกระดับจิตของเรา ให้สูงยิ่งขึ้น ในฐานะที่เป็นชาวพุทธ ก็เพื่อจะทำจิตใจ ของตนเองนั้น ให้เป็นสุขยิ่งๆขึ้นไป
การให้ทาน การรักษาศีล เป็นสื่อ หรือเป็นสะพาน ที่จะนำเรา ให้ข้ามล่วงจาก ความทุกข์ยากลำบากต่างๆ ไปหาความสุข ความสงบ ในภายภาคหน้าทั้งหมด ทั้งหลาย ทั้งปวงเหล่านี้ ก็ขึ้นอยู่ที่ตัว ของพวกเราทุกท่าน
ฉะนั้น การกระทำ การสร้างคุณงามความดีนั้น ถึงแม้ว่า เราจะไปไม่ถึงที่สุด คือไปไม่ถึงจุดหมายปลายทาง ที่เราได้ตั้งเอาไว้ อย่างน้อยๆ ก็เป็นการยกระดับจิต ของเราให้สูงขึ้นไปกว่า ชีวิตความเป็นอยู่ของเราในปัจจุบัน ถ้าพูดภาษาโลก ก็อาศัยอานิสงส์ ของการสร้างคุณงามความดี ในชีวิตประจำวัน ทำบุญให้ทาน ทำบุญตักบาตร ก็จะทำให้เรานั้นได้เกิดขึ้นมา ในภพหน้าชาติหน้า ได้เป็นคนที่มีสุขภาพ พลานามัยที่แข็งแรง ปราศจากโรคภัย มีชีวิตอยู่อย่างเป็นสุข จะคิดทำมาค้าขาย ทำการทำงาน ทำราชการ ก็มีความเจริญรุ่งเรือง ก้าวหน้ากว่าชีวิตความเป็นอยู่ ในปัจจุบัน
ความมุ่งมาดปรารถนาอันนี้ จะสำเร็จได้ ก็ต้องอาศัยการบำเพ็ญทาน การบำเพ็ญตัวตน ประพฤติวัตรปฏิบัติธรรม ให้เกิดให้มีขึ้น กับชีวิตจิตใจของเรา คนเราส่วนมากส่วนใหญ่ มักจะมองไม่เห็นบุญกุศล มองไม่เห็นบาปกรรม แล้วก็มองไม่เห็น การกระทำของตนเองว่า เมื่อเราทำไปแล้ว ผลจะเกิดขึ้น ตามที่เราอยากได้ ตามที่เราต้องการหรือไม่ ส่วนใหญ่ ความอยาก ความปรารถนานั้น มักไม่ย้อนมาหาเหตุหาปัจจัย เรามุ่งไปหาผลเป็นหลัก แต่เราไม่ได้ดูเหตุ ดูปัจจัย ในการกระทำของเราว่า เหตุที่เราทำ จะทำให้ผลที่เราปรารถนาหรือไม่ เพราะในหลักของพระพุทธศาสนา เหตุกับผลนั้น มันจะต้องเป็นของ ที่อาศัยซึ่งกันและกัน ถ้าเหตุน้อย ผลก็ย่อมน้อย เหตุดี ผลก็ย่อมดี
หน้า ๑ จาก ๖
หน้าถัดไป »
|
|

กุฏิสงฆ์
ทุลฺลภา ขณสมฺปตฺติ
ความถึงพร้อมแห่งขณะ
หาได้ยาก
|
|