หน้าแรก มุทิตาสักการะ ประวัติวัด บทสวดมนต์ หลวงพ่อเทศน์ เสียง/วีดีโอ สมุดเยี่ยม อ่านข้อความ ติดต่อทางวัด วัดอุดมวารี © ๒๐๐๖

คนสุข คนเย็น   ๓      ธรรมเทศนาโดย หลวงพ่อคูณ ติกฺขวีโร        คนเราจะอยู่คนเดียวไม่ได้ เมื่อเป็นเช่นนี้ สิ่งที่เราจะแก้ไข คือต้องมาแก้ ที่จิตที่ใจของเรา เราอย่าไปคิดแก้อย่างอื่น ถ้าเราคิดแก้อย่างอื่นแล้ว มันจะไม่ได้ผล หรือ เราจะไปคิดพยายาม คิดแก้คนโน้น คิดแก้คนนี้ มันก็จะมีแต่ความทุกข์ มันก็จะมีแต่ปัญหาเกิดขึ้น ฉะนั้น ถ้าเรามาคิดแก้ตัวเราแล้ว ความสุข ความเย็น มันก็จะเกิดขึ้น กับชีวิตของเรา แล้วบุคคลที่อยู่ใกล้ตัว ใกล้ใจของเรา ก็จะมีความสุข ความเย็นไปด้วย อันนี้ เป็นหลักธรรมย่อๆ ที่เราจะพึงนำไปปฏิบัติ เราก็จะกลาย เป็นคนมีบุญมีกุศล        เมื่อเราทำบุญแล้ว เราก็จะได้บุญ เมื่อเราได้บุญแล้ว เราก็จะรักษาบุญ อย่างที่ได้พูด หรือได้เทศน์ให้ฟังแล้วเมื่อก่อน เมื่อตอนกลางวัน ที่เราได้ถวายผ้ากฐิน ที่วัดดอยธรรมประทีป ถ้าเราพยายาม ฝึกจิตฝึกใจของเราได้อย่างนี้ เราก็จะเป็นคนที่ว่า เป็นคนมีบุญ อยู่ที่ไหน ก็มีแต่บุญ ทำอะไร ก็เป็นแต่บุญ คิดอะไร ก็เป็นแต่บุญ คือความคิดก็เป็นบุญ คำพูดก็เป็นบุญ การกระทำก็เป็นบุญ ก็เป็นคนที่ว่า รวยบุญ        รวยบุญ ก็คือความสุข บุญแปลว่าความสุข บุญแปลว่าความดีงาม ความถูกต้องความดีงาม ความถูกต้อง ถูกตรงไหน ถูกที่ใจของเรา คือ ถูกที่ความคิดของเรา ความคิดของเรา เป็นไปเพื่อความถูกต้อง ความคิดของเรา เป็นไปเพื่อความดีงาม จะคิดอะไร มันก็เป็นไปด้วยความถูกต้อง ด้วยความดีงาม นั่นคือ บุญ        เมื่อคิดแล้ว จะพูดอะไร มันก็เป็นไปด้วยความดีงาม เป็นไปด้วยความถูกต้อง นั่นคือ พูดเป็นบุญ ทำอะไร มันก็เป็นไปเพื่อบุญเพื่อกุศล คือเป็นไปเพื่อความดีงาม ความถูกต้อง ไม่ทำตนเองให้เดือดร้อน ไม่ทำบุคคลอื่นให้เดือดร้อน ไม่ทำให้สังคมต้องเดือดร้อน นั่นคือ บุญกุศลอยู่ตรงนั้น สิ่งที่เราได้นำปัจจัย เงินทอง ข้าวของ หรืออะไรต่างๆไปถวายพระ ตามวัดวาอารามต่างๆนั้น เป็นสื่อเพื่อให้เราได้สร้างคุณงามความดี เป็นสื่อเพื่อให้เรา ได้มารู้ชีวิตจิตใจของเรา เราจะทำบุญ ด้วยอะไรก็ตาม เจตนาที่เราทำนั้น เพื่อตัด รัก โลภ โกรธ หลง ที่มีอยู่ในจิตใจ เพราะ รัก โลภ โกรธ หลง นั้นเป็นไฟอันใหญ่หลวง เผารนชีวิตจิตใจ ของบรรดาสรรพสัตว์ทั้งหลาย ให้รุ่มร้อนอยู่ตลอดเวลา        ฉะนั้น การทำบุญทำทาน การสมาทานศีล การฟังเทศน์ ฟังธรรม ก็เพื่อตัด รัก โลภ โกรธ หลง ที่มันเป็น เผารนชีวิตจิตใจของเราอยู่นั้น ให้มันลดน้อยถอยลง หรือว่า หมดไปหายไปในที่สุด        บุคคลที่ไม่มีรัก ไม่มี่โลภ ไม่มีโกรธ ไม่มีหลง อยู่ในใจ บุคคลผู้นั้นชื่อว่า เป็นผู้ที่มีบุญ หรือเป็นผู้ที่มีความเป็นอิสระ ในจิตใจของตน ไม่เป็นทาสของกิเลส และตัณหา นั่นคือ เป้าหมายชีวิตของเราทุกคน ที่เราแสวงหา หรือเรากระทำกันอยู่ทุกวันนี้ « ย้อนกลับ     หน้า ๓ จาก ๖     หน้าถัดไป »

ระหว่างก่อสร้าง อาคารหอสมุด นตฺถิ สนฺติปรํ สุขํ ความสุขอื่น ยิ่งกว่าความสงบ ไม่มี