|
|
ดูแลรักษาบุญ ๑
ธรรมเทศนาโดย หลวงพ่อคูณ ติกฺขวีโร
|
ก่อนที่จะรับพรจากพระสงฆ์ ก็ขอเวลาตรงนี้สักเล็กน้อย เพื่อทำความเข้าใจ กับบรรดาศรัทธาญาติโยม และลูกเต้าเหล่าหลานทั้งหลาย ที่ได้ตั้งจิตตั้งใจ มาบำเพ็ญบุญ บำเพ็ญกุศล เนื่องในวันอาสาฬหบูชา หรือ วันเข้าพรรษา เราท่านทั้งหลาย ได้น้อมนำมา ซึ่งดอกไม้ธูปเทียน ตลอดถึงผ้าอาบน้ำฝน และภัตตาหาร เพื่อน้อมถวาย แด่พระภิกษุสงฆ์ ปีนี้มีพระจำพรรษา ค่อนข้างจะบางตา ตั้งแต่สร้างวัดอุดมวารีมา ก็มีปีนี้น้อยที่สุด เพราะบวชกันทั้งปี บวชตอนแล้ง แต่บวช ๙ วัน ๑๕ วัน เดือนหนึ่งเต็มที่ ก็เลยเป็นเหตุ ไม่มีผู้บวชจำพรรษา อันนี้ ก็ไม่เฉพาะที่วัดเราวัดเดียว ตามที่ถามไถ่ไปทั่วประเทศ ปีนี้เป็นปีที่แปลกๆ คือไม่มีใครบวชจำพรรษา บวชตอนภาคฤดูร้อน ก็มักจะอ้างว่า ลางานไม่ได้บ้าง พวกที่ทำงานแล้วก็ดี หรือพวกที่ไม่ได้ทำงาน ก็ติดเรียน ติดโน่นติดนี่ ติดภาระหน้าที่ แม้กระทั่งผู้ที่เกษียณแล้ว ก็ติดชรา บวชไม่ได้ อันนี้ ก็เป็นเรื่องปกติธรรมดา
ฉะนั้น การทำบุญทำกุศล ไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ว่า มีพระมากพระน้อย คือไม่ได้อยู่ที่จำนวนบุคคล หรือไม่ได้อยู่ที่จำนวนวัตถุข้าวของ บุญอยู่ที่คุณภาพของจิตใจ ของแต่ละท่านแต่ละคน ที่จะมีความมุ่งมั่น มุ่งหมายในการทำบุญทำกุศล กันให้ถูกต้องดีงาม มากน้อยแค่ไหน นั่นเป็นสิ่งที่สำคัญ เพราะว่า การทำบุญ .. ก็เปรียบเสมือนกับ การปลูกต้นไม้ ต้องอาศัยน้ำ อาศัยดิน อาศัยอากาศที่จะยังให้ต้นไม้นั้น เจริญเติบโตได้ พร้อมกันนั้น ขณะที่ต้นไม้ กำลังกำลังเติบโต ไปตามกาลและเวลา ก็ต้องอาศัยบุคคล ตัวเราคอยเฝ้าดูแลเอาใจใส่ เพื่อไม่ให้แมลงต่างๆ มาเจาะมาไช มาทำร้ายต้นไม้ให้ตายไป หรือว่าเฉาไป การทำบุญทำกุศลของพวกเราท่านทั้งหลาย การบำเพ็ญทาน ก็เหมือนกับการปลูกต้นไม้ ไม่ใช่ว่า ปลูกแล้ว ก็แล้วกันไป ปลูกแล้ว ก็ปล่อยให้เทวดาดูแลรักษา จะโต จะตาย เป็นเรื่องของต้นไม้ ไม่ใช่อย่างนั้น การทำบุญ เมื่อเราทำแล้ว เราจะต้องดูแลรักษาบุญของเราด้วย ต้องดูแลรักษาบุญของเรา ให้เจริญเติบโต ให้เจริญก้าวหน้า
คำว่า บุญ คือความดีงาม ความถูกต้อง ความดีงาม ความถูกต้องเกิดขึ้นที่ไหน ? เกิดขึ้นที่ชีวิตจิตใจของพวกเราทุกคน เราพยายามรักษาความดี ความงาม ความถูกต้อง ที่มีอยู่เป็นอยู่ในจิตใจของเรานั้น ให้คงอยู่ แล้วก็เจริญเติบโต งอกงามขึ้นในดวงใจของเรา เพราะชีวิตของแต่ละคนนั้น ย่อมมีความมุ่งมาดปรารถนา แสวงหาความสุขสงบ กันทุกถ้วนหน้า แต่เราหาความสุขสงบ ไม่ถูกที่ถูกทาง จึงได้ประสบแต่ความสุข ชั่วครู่หนึ่งขณะหนึ่ง ความสงบไม่มี ความสงบไม่เกิดขึ้น เพราะความสงบนั้น เป็นความสุขที่ถาวร
หน้า ๑ จาก ๗
หน้าถัดไป »
|
|

ถวายบิณฑบาตร
ปุญฺญานิ ปรโลกสฺมึ
ปติฏฺฐา โหนฺติ ปาณินํ
บุญเป็นที่พึ่ง
ในโลกหน้า
|
|