|
|
ผ่องแผ้ว เบิกบาน ๒
ธรรมเทศนาโดย หลวงพ่อคูณ ติกฺขวีโร
|
คำว่า คิดดี ทำดี พูดดี นั้น คือ คิดอะไรก็แล้วแต่ ถ้าเป็นประโยชน์แก่โลก แก่สังคม เป็นประโยชน์ต่อครอบครัว เป็นประโยชน์ แก่ตัวแก่ตนของเราแล้ว
คำว่า ประโยชน์ของตน นั้น ไม่ได้หมายถึงทรัพย์สมบัติ หรือไม่ได้หมายถึง ข้าวของเงินทอง ที่คนในยุคไหนๆก็ตาม แก่งแย่งกันอยู่ตลอดเวลา
คำว่า ประพฤติคุณงามความดี ละเว้นจากความชั่ว ตรงนี้ ก็คือให้เรา แสวงหา ประพฤติตน ปฏิบัติตัว ให้สมกับว่า เราเป็นลูกที่ดี ของคุณพ่อคุณแม่
คุณพ่อคุณแม่นั้น มีความปรารถนาให้ลูกเรานั้น เป็นคนดี ไม่ว่าลูกหญิง ลูกชาย ให้เป็นคนที่อยู่ในโอวาท อยู่ในคำสอน อยู่ในการบอกกล่าว ของบิดามารดา เป็นคนเคารพ เชื่อฟังผู้หลักผู้ใหญ่ ไม่ดื้อไม่รั้น นั่นคือ การสร้างคุณงามความดี ให้เกิดขึ้นกับตัวตน แล้วก็จะเป็นมงคลชีวิต ของพวกเราทั้งหลาย เมื่อเราทำได้อย่างนี้ ความผ่องแผ้วเบิกบาน ก็จะเกิดขึ้นในดวงใจของเรา โดยไม่ต้องไปสร้างความเบิกบานให้เกิดขึ้น
ความเบิกบานนั้นมีอยู่แล้ว แต่ที่ไม่เบิกบานเพราะอะไร ? เพราะเราทำไม่ดี เราคิดไม่ดี เราพูดไม่ดี ความเบิกบานนั้น ก็เลยหมดไปหายไป ก็กลายเป็นคนเศร้าหมอง กลายเป็นคนขุ่นมัว กลายเป็นความเดือดร้อนวุ่นวาย ฉะนั้น จึงอยากจะฝากเอาไว้ กับบรรดาลูกหลานทั้งหลาย ที่จะเจริญเติบโต ไปในวันข้างหน้า จิตใจนี้ เป็นสิ่งที่สำคัญ ไม่ว่า เราจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ถ้าใจดีใจงาม ใจเบิกบานผ่องใส ใจมีความอดทน อดกลั้น ใจมีเหตุมีผล จะคิดจะทำอะไรสิ่งไหน ก็คำนึงถึงผลที่จะปรากฏขึ้น ในอนาคตข้างหน้า คิดก่อนที่จะทำ คิดก่อนที่จะพูด
เมื่อคิดแล้ว ถ้าเราทำไป ผลที่เกิดขึ้น จะเป็นไปด้วยความสุข ความสงบ เราก็ทำสิ่งนั้น ถึงแม้ว่า เราไม่อยากจะทำ เป็นต้นว่า การให้ทาน การกราบพระไหว้พระ การรักษาศีล เจริญธรรมกัมมัฎฐาน คิดแล้วกับทำแล้ว จะเป็นเหตุเป็นปัจจัย ให้เกิดความสุขความสบาย ทั้งทางร่างกายและจิตใจ แม้กระทั่งสังคม โลกภายนอก ที่มีความเดือดร้อนวุ่นวาย กันอยู่ทุกวันนี้ เพราะคนเรา ไม่ได้คำนึงนึกถึงว่า เราเกิดขึ้นมานั้น เราต้องการอะไร ชีวิตความเป็นอยู่ของเรา ทุกวันนี้ เราปรารถนาอะไร
« ย้อนกลับ
หน้า ๒ จาก ๔
หน้าถัดไป »
|
|
อาคารหอสมุด
เฉลิมพระเกียรติฯ
จิตฺตํ คุตฺตํ สุขาวหํ
จิตที่คุ้มครองแล้ว
นำสุขมาให้
|
|
